ពិតណាស់ នេះគឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំបំផុតមួយសម្រាប់អាណាព្យាបាលក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនេះ។ ការឱ្យកូនមើលទូរសព្ទ ឬ Tablet អាចផ្ដល់ភាពងាយស្រួលមួយគ្រាដល់ម៉ាក់ៗ (ដូចជាពេលរវល់ធ្វើម្ហូប ឬចង់ឱ្យកូនអង្គុយស្ងៀម) ប៉ុន្តែផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែងទៅលើការលូតលាស់របស់កុមារគឺជារឿងដែលគួរឱ្យបារម្ភ។ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ក្ដីបារម្ភនេះ Kanha សូមចែករំលែកនូវចំណុចសំខាន់ៗដែលម៉ាក់ៗគួរដឹង និងវិធីសាស្ត្រដោះស្រាយខ្លះៗ។

១. ផលប៉ះពាល់នៃការមើលអេក្រង់ច្រើនពេក

• ការយឺតយ៉ាវក្នុងការនិយាយ៖ កុមាររៀននិយាយតាមរយៈការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមនុស្ស មិនមែនតាមរយៈអេក្រង់ឡើយ។

• បញ្ហាសុខភាពភ្នែក៖ ការសម្លឹងអេក្រង់ជិតៗក្នុងរយៈពេលយូរ អាចធ្វើឱ្យក្មេងប្រឈមនឹងការកើនឡើងកម្រិតភ្នែក មីញ៉ូប។

• កង្វះការផ្ដោតអារម្មណ៍៖ រូបភាពដែលផ្លាស់ប្ដូរលឿនពេកក្នុងវីដេអូ ធ្វើឱ្យខួរក្បាលក្មេងពិបាកក្នុងការផ្ដោតលើការរៀនសូត្រ ឬការអានសៀវភៅ។

• ប៉ះពាល់ដល់ដំណេក៖ ពន្លឺពណ៌ខៀវពីទូរសព្ទធ្វើឱ្យក្មេងពិបាកគេងនិងគេងមិនស្កប់។

២.កាលវិភាគដែលគួរអនុញ្ញាតឱ្យកុមារអាចមើលបាន

• កុមារក្រោមអាយុ ១៨ខែ ៖ មិនគួរឱ្យមើលទាល់តែសោះ (លើកលែងតែការ Video Call ជាមួយសាច់ញាតិ)

• ១៨ ដល់ ២៤ ខែ ៖ អាចមើលបានតិចតួច ប៉ុន្តែត្រូវមានអាណាព្យាបាលមើលជាមួយ និងជ្រើសរើសកម្មវិធីអប់រំល្អ។

• ២ ដល់ ៥ ឆ្នាំ ៖ មិនឱ្យលើសពី ១ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ

• ៦ ឆ្នាំឡើងទៅ ៖ កំណត់ពេលវេលាច្បាស់លាស់ និងមិនឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការគេង និងការហាត់ប្រាណឬសកម្មភាពរាងកាយ​ផ្សេងៗ​។

៣. តិចនិកសម្រាប់ម៉ាក់ៗដើម្បីគ្រប់គ្រងការប្រើទូរសព្ទ

• ធ្វើជាគំរូ៖ កូនៗនឹងធ្វើតាមអ្វីដែលយើងធ្វើ។ បើម៉ាក់ៗចង់ឱ្យកូនឈប់លេងទូរសព្ទ ម៉ាក់ៗក៏ត្រូវកាត់បន្ថយការប្រើទូរសព្ទនៅមុខកូនដែរ។

• បង្កើត«តំបន់គ្មានទូរសព្ទ»៖ កំណត់ថាលើតុបាយ និងក្នុងបន្ទប់គេង គឺជាកន្លែងដែលមិនត្រូវប្រើឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកដាច់ខាត។

• ជំនួសមកវិញដោយសកម្មភាពផ្សេងៗ៖ ផ្ដល់ជម្រើសឱ្យកូនដូចជា ការគូររូប ការអានសៀវភៅរូបភាព ឬការនាំកូនទៅរត់លេងខាងក្រៅ។

• ជ្រើសរើសមាតិកាដែលមានប្រយោជន៍៖ ប្រសិនបើត្រូវឱ្យកូនមើល គួរជ្រើសរើសវីដេអូដែលបង្រៀនពីសីលធម៌ ចម្រៀងកុមារ ឬការបង្រៀនភាសា។

កុំមានអារម្មណ៍ខុសខ្លាំងពេក ប្រសិនបើថ្ងៃខ្លះអ្នករវល់ខ្លាំងហើយឱ្យកូនមើលបន្តិចបន្តួច។ អ្វីដែលសំខាន់គឺ «តុល្យភាព» និងការតាមដានជានិច្ច៕

ប្រភព៖ NIH / Mayo Clinic