ធ្លាក់ស​ហើយ​ថែម​​ទាំង​ឈឺពោះ​ផ្នែក​ខាង​ក្រោម​​ជាសញ្ញាមិនគួរមើលរំលង

  • 2026-01-02 10:38:29
  • ចំនួនមតិ 0 | ចំនួនចែករំលែក 0

ចន្លោះមិនឃើញ

បញ្ហាធ្លាក់សខុសធម្មតា រួមផ្សំជាមួយនឹងការឈឺពោះផ្នែកខាងក្រោម គឺជាសញ្ញាព្រមានដែលសុភាពនារីមិនគួរមើលរំលងឡើយ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាព័ត៌មានលម្អិតអំពីមូលហេតុ វិធីបង្ការ និងកម្រិតគ្រោះថ្នាក់។

១. តើវាអាចបណ្តាលមកពីជំងឺអ្វីខ្លះ?

ការធ្លាក់សដែលមានពណ៌ខុសប្លែក (លឿង បៃតង ឬប្រផេះ) មានក្លិនឆ្អាប ឬស្អុយ និងមានអាការៈរមាស់ រួមជាមួយការឈឺពោះ អាចជាសញ្ញានៃ៖

ការរលាកអាងត្រគាក ៖ នេះជាមូលហេតុចម្បងបំផុត។ វាគឺជាការឆ្លងមេរោគលើស្បូន ឬអូវែ ដែលភាគច្រើនបណ្តាលមកពីជំងឺកាមរោគ (ដូចជា ប្រមេះទឹកបាយ ឬ ប្រមេះទឹកថ្លា)។

ការឆ្លងមេរោគផ្សិត ឬបាក់តេរី៖ ការបាត់បង់តុល្យភាពបាក់តេរីក្នុងទ្វារមាស បង្កឱ្យមានការរលាក និងឈឺចាប់។

ជំងឺកាមរោគ៖ ដូចជាជំងឺទ្រីកូម៉ូណាស(Trichomoniasis) ដែលធ្វើឱ្យធ្លាក់សមានពពុះ និងក្លិនអាក្រក់។

ដុំសាច់ក្នុងស្បូន ឬមហារីកមាត់ស្បូន: ទោះបីជាកម្រ ប៉ុន្តែការធ្លាក់សលាយឈាម និងឈឺចង្កេះឬពោះរ៉ាំរ៉ៃ ក៏អាចជាសញ្ញានៃជំងឺទាំងនេះដែរ។

២. តើរយៈពេលយូរប៉ុនណាទើបឈានដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរ?

មិនមានរយៈពេលកំណត់ច្បាស់លាស់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នានោះទេ ប៉ុន្តែ៖

កម្រិតស្រាល (ក្នុងសប្តាហ៍ដំបូង)៖ អ្នកអាចមានអារម្មណ៍រំខាន រមាស់ ឬធ្លាក់សច្រើន។ បើព្យាបាលភ្លាមៗ វានឹងជាសះស្បើយលឿន។

កម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ (បន្ទាប់ពីពីរបីសប្តាហ៍ទៅខែ)៖ ប្រសិនបើទុកចោលមិនព្យាបាល មេរោគនឹងធ្វើដំណើរពីទ្វារមាសទៅកាន់ស្បូន ។

ផលវិបាក៖ អាចបណ្តាលឱ្យ ស្ទះស្បូន ដែលនាំឱ្យ អត់កូន ឬ កូនក្រៅស្បូន ដែលគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត។

សញ្ញាអាសន្ន៖ ក្តៅខ្លួនខ្លាំង ចង្អោរ ក្អួត ឬឈឺពោះខ្លាំងរហូតដើរមិនរួច។

៣. វិធីបង្ការ និងទប់ស្កាត់

ដើម្បីការពារកុំឱ្យមានបញ្ហានេះកើតឡើង ឬរីករាលដាលខ្លាំង អ្នកគួរ៖

អនាម័យកន្លែងសម្ងាត់៖ លាងសម្អាតជាមួយទឹកស្អាត និងជៀសវាងការប្រើសាប៊ូដែលមានក្លិនក្រអូបខ្លាំង ឬការបាញ់លាងខាងក្នុងទ្វារមាស ។

ប្រើប្រាស់ស្រោមអនាម័យ៖ ដើម្បីការពារការឆ្លងមេរោគពីដៃគូ។

ស្លៀកខោក្នុងមានខ្យល់ចេញចូលបានល្អ៖ ប្រើខោក្នុងធ្វើពីសាច់កប្បាស និងមិនត្រូវស្លៀកខោដែលតឹងពេក ឬផ្អាប់ទុកយូរ។

ពិនិត្យសុខភាពទៀងទាត់៖ គួរទៅពិនិត្យមាត់ស្បូនយ៉ាងតិច ១ដងក្នុងមួយឆ្នាំ។

ប្រសិនបើអ្នកមានអាការៈធ្លាក់សពណ៌ខុសធម្មតា និងឈឺពោះផ្នែកខាងក្រោម សូមកុំទិញថ្នាំលេប ឬថ្នាំសុលដោយខ្លួនឯង ព្រោះការប្រើថ្នាំមិនត្រូវនឹងមេរោគ អាចធ្វើឱ្យជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ អ្នកគួរទៅជួបវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញរោគស្ត្រី ដើម្បីពិនិត្យឈាម ឬពិនិត្យទឹកសទើបជាការប្រសើរ៕

ប្រភព៖ Cleveland Clinic / NHS